Siatkówczak (retinoblastoma)
Siatkówczak jest najczęstszym nowotworem oka występującym u dzieci i niemowląt, najczęściej między 1. a 3. rokiem życia. W 2/3 przypadków występuje tylko w jednym oku. Początek bierze z nisko zróżnicowanych komórek siatkówki. Postać dziedziczna siatkowczaka dotyczy najczęściej obu oczu i wiąże się z większym ryzykiem wystąpienia innych nowotworów jak np: osteosacoma Siatkówczak nie powoduje przerzutów do innych narządów, rośnie w kierunku wnętrza i może dochodzić do środkowego dołu czaszki.
Objawy: - Leukokoria - białozielonkawy odblask w obrębie poszerzonej źrenicy, tzw. kocie oko", obserwowane również na zdjęciach przy użyciu lampy błyskowej
- zez spowodowany osłabieniem widzenia przez nowotwór
- czerwone, bolesne oko
Diagnostyka
Rozpoznanie siatkówczaka opiera się na dokładnym badaniu okulistycznym dna oka. Najbardziej przydatna jest oftalmoskopia pośrednia z użyciem wziernika obuocznego, co pozwala na uwidocznienie nawet małej masy guza. Kolejnym badaniem jest badanie usg, które pozwala ocenić wielkość guza oraz zróżnicować go z innymi stanami. Natomiast tomografia komputerowa jest szczególnie przydatna, aby dokładnie zlokalizować masy guza, który przekroczył już gałkę oczną.
Leczenie.
Leczenie siatkówczaka zależy od rozległości i wielkości guza. W bardzo zaawansowanych przypadkach stosuje się wyłuszczenie (enukleacje) gałki ocznej, natomiast w mniej zaawansowanych przypadkach:
-brachyterapię - płytki radioaktywne kontaktowe z jodem, rutenem, naszywane są na twardówkę, pozostając na oku przez kilka dni, co wiąże się jednak z dużym ryzykiem powikłań,
- fotokoagulację ksenonową - skuteczną jedynie dla małych guzów,
- termoterapię poprzezźreniczną - powodującą martwicę tkanki dzięki zastosowaniu promieni laserowych zbliżonych do podczerwieni,
- radioterapię,
- chemioterapię. |
